fu nita

Pokazywanie postów oznaczonych etykietą książka. Pokaż wszystkie posty

Prezent pod choinkę? Tylko książka! ♥ ♥ ♥ wnętrza

poniedziałek, 5 grudnia 2016

lubię i chcę dostawać książki w prezencie.
lubię nimi obdarowywać.

jako zdeklarowany mol książkowy najpierw myślę o podarowaniu książki, robię delikatny i dyplomatyczny (tak przynajmniej mi się wydaje...) wywiad i dopiero, kiedy widzę, że jednak na 100% obdarowywany woli coś innego, rezygnuję z wyprawy do księgarni.

może to głupie. może już przynudzam z tymi książkami i może się wydaje, że idę na łatwiznę albo robię prezenty, które sama chciałabym dostać (a fuj!).

ale przecież dając książkę daję wiedzę, przygodę, funduję podróż. nie codziennie dostaje się tyle prezentów w jednym.
no i żeby nie było, że jestem święta: tak, zapisuję sobie dobry uczynek na koncie, hehehe ;-)

LINK

poniżej trzy moje sprawdzone i jeszcze nie (czyli pożądane) książki / albumy w tematyce wnętrzarskiej.

ciekawe pozycje dla każdego, kto lubi "przestawiać graty" w swoim mieszkaniu, nieustannie na nowo wić swoje gniazdo, poszukuje inspiracji.
te książki można i poczytać i pooglądać.
bardzo ale to bardzo przyjemne lektury!

1. The Kinfolk Home. Interiors for slow living (Nathan Williams)

fanatykom tematów wnętrzarskich przedstawiać chyba nie trzeba.
kilka kluczowych słów: minimalizm, dbałość o detal, wyraźny, zdefiniowany styl, miej mniej.
mogę zaręczyć, że ta książka nigdy się nie znudzi i nigdy nie przestanie być nieaktualna.
wiem, bo sprawdziłam i wciąż sprawdzam (wracam i wracam).

UWAGA: na Amazonie można kupić o dobre 50 zł taniej, niż w polskich księgarniach. z angielskiego Amazona przesyłkę dostałam po 3 dniach!

LINK

2. Design bloggers at home: Fresh interiors inspiration from leading on-line trend setters (Ellie Tennant)

z zapałem śledzisz Instagram jednej lub drugiej blogerki wnętrzarskiej? tu zobaczysz wypieszczone przez nią wnętrza i przeczytasz, jak to jest, że stały się takie, jakie są i że nie możesz oderwać od nich oczu.
książka prze-fajna, bo dla każdego. Ellie Tennant zrobiła blogerski przegląd wnętrz w różnych stylach i budżetach.

uwaga taka sama, jak przy Kinfolku: na Amazonie tanio i szybko, za oszczędności można kupić kolejny świetny album lub książkę!

LINK

3. Urban Jungle: Living and Styling with Plants (Igor Josifovic & Judith de Graaff)

nie mogę się jej doczekać!
jeszcze nie mam, bo to nowość nad nowości, ale czekam i może pod choinkę dojdzie.
ogromnie ogromnie na tę książkę czekałam. czuję, że po niej zupełnie "odpłynę" jeśli chodzi o rośliny w domu i zbankrutuję i w ogóle utonę w zieleni, ale co mi tam ;-)

znacie kogoś, kto kocha domowe dżungle? wycałuje was po rękach za tę książkę - tak się moim zdaniem ta pozycja zapowiada ;-)

UWAGA: książkę można kupić w wersji angielsko- lub niemieckojęzycznej.

LINK

w następnych częściach prezentowo-książkowego cyklu pod choinkę: kulinaria, rysunek / komiks, literatura piękna.

xoxo
Wasza fu

LINK

Czytaj więcej »

komentarze: 19

Mua w obrazkach ;-)

piątek, 11 marca 2016

Jeszcze nie wiem, czy ja lubię Instagram czy go nie lubię.
Czy go potrzebuję czy mi tylko przeszkadza w skupieniu się na przydatniejszych i bardziej wartościowych sprawach.

Troszeczkę w niego "wtopiłam" i czuję się dziwnie nerwowo, jak nie mam czasu na zdjęcie albo kompletnie nic ciekawego się nie dzieje lub mam brak pomysłów i nie zamieszczam żadnych fotek na IG.

Czy każdy instagramowy żółciodup ;-) tak ma???
W takim razie czekam na ten dzień, gdy się wyluzuję w tym temacie, bo to troszkę śmieszne i żałosne...

Ważniejsze rzeczy przecież w życiu są, niż publikowanie obrazków w internecie.
Chociażby blog :-)

I zadaję sobie czasem takie pytanie: czy to co mam do powiedzenia za pomocą zdjęcia jest aż tak wspaniałe, że muszę się tym podzielić? A może nikt nie zrozumie, a może tylko mi się to podoba, a może to jest obrazek z gatunku "NIC"? ;-)

No to po tym wstępie wrzucam na bloga migawki me instagramo-we he he he.
Żeby nie było, że Was zaniedbuję!

Mój IG profil znajdziecie tu: FU.NITA

No to teraz zupełnie się pogrążę: zaglądajcie czasem na mój IG! :-D
Będzie mi bardzo miło.

I może w ten weekend uda mi się ogłosić tam jakiś konkurs? Kto wie, kto wie, chyba będzie okazja!

xoxo
Wasza fu

Czytaj więcej »

komentarze: 9

A kiedy mnie nie ma...

wtorek, 12 stycznia 2016

Bardzo, bardzo staram się wrócić do regularnego blogowania.
Daje mi to przyjemność, satysfakcję i pozwala na uporządkowanie wielu spraw w mojej głowie.

Nie zawsze wystarcza mi jednak doby na wszystko, co muszę w ciągu dnia ogarnąć, no i wtedy blog kuleje jak konik po westernie ;-)

Łatwiej jest wrzucić jakiś błyskawiczny wpis na facebookowy profil: fanpage

desiretoinspire.net

czy jakąś focię na instagramowy profil: insta

instagram.com/funita_fu

albo przypiąć kilka pięknych, inspirujących zdjęć do którejś z tablic na pintereście: tablice

pl.pinterest.com

Wszystkie te rzeczy można zrobić choćby z autobusu czy w drodze z kuchni na kanapę ;-)))

Ostatnio jednak mocno pożera mnie praca i są nadzieje na to, że coś z tego będzie i że ten wysiłek się opłaci.

Staram się ostatnio czytać jak najwięcej i gdzie i kiedy tylko mogę.
Aktualnie:

1, 2, 3, 4

Jedną z czterech w zależności od nastroju i możliwości. Autobiografia Pythonów to dość spora cegła i nie mam jak taszczyć jej ze sobą wszędzie w torebce ;-)

Podobnie też ma się sprawa z Wyznaję.

No i do tej książki to trzeba naprawdę mieć nastrój.

Zresztą do Twardochowego Dracha jeszcze bardziej. Fascynująca ale trudna lektura!

Czasem ostatnio gotuję ;-)

Brak czasu nie może powodować, że je się na okrągło tzw. TV Dinnery! Albo że się stołuje "na mieście".

Mój budżet by tego nie wytrzymał ;-)

Ostatnio gotowałam:

farmerską zupę kapuścianą z kiełbasą

zmodyfikowany przepis stąd

rewelacyjne, świeżutkie, pachnące spring rolls z krewetkami, bazylią tajską i sosem z orzechów (dip)

Hm, gotowania to tu wiele nie było (krewetki), ale roboty owszem, deczko!

przepis przywiozłam z Wietnamu, ale zdjęcie wzięłam stąd

zaskakująco pyszny i bogaty w smaku pasztet z selera według przepisu Ewy Wachowicz

zdjęcie stąd a przepis stąd

tajską sałatkę z makaronem vermicelli (mogę to jeść na okrągło, a wariacji na jej temat są setki!)

zdjęcie stąd, ale sami wymyślcie ulubioną wersję :-)

I indycze pulpeciki w sosie z suszonych prawdziwków. Hehe, do tego dania będzie mi się dziś po pracy baaaaaardzo spieszyć!

Hm, żarcie to chyba ostatnio mój temat nr 1 po zdrowiu i pracy ;-)

Ale również sprzątam, piorę, prasuję i podlewam kwiatki, hihihi :-D

Małymi kroczkami pracuję też nad (chwilowo) ostatecznym wyglądem sypialni.

Udzielam się towarzysko ;-) Czy u Was styczeń i luty to też sezon na urodziny WSZYSTKICH? ;-)

Ostatnio, święcie przekonana, że mam w domu elegancki, szary, pakowy papier, czekałam z zapakowaniem wspaniałego albumu z pracami Wojciecha Siudmaka do ostatniej chwili i co?

I okazało się, że ten papier mi się chyba przyśnił, więc album zapakowałam HIPSTERSKO ;-D w papier do pieczenia! Ma więc kumpela jeszcze na czym ciastka upiec, w razie czego...

rebis.com.pl

Hahahahahahaha :-D

No właśnie, w związku z tym urodzinowym sezonem ciągle siedzę ostatnio w sklepach - na żywo i w internecie. Lubię obdarowywać i nie lubię robić tego "na wariata".

Chcę, żeby solenizant/ka był/a w siódmym niebie, kiedy rozpakowuje prezent od nas/ode mnie :-)

Biję się z bestią nienasyconą czyli Bazylią.

Ten nasz trójkolorowy potwór miał być, ekhem ekhem, DAMĄ, ale okazał się największym łobuzem, jakiego nasze deski podłogowe nosiły.

Moje ręce wyglądają, jakbym wyrywała nimi na żywca krzaki agrestu!

Chodzę do kina. Tak, tak, byłam i na Star Wars i na Zjawie :-P
Oglądam siatkówkę w tv.
Nie oglądam telewizji informacyjnej (żadnej) i nie czytam gazet - nie mam chwilowo siły na politykę...

No dobra, wychodzi na to, że ja straszliwie przeciętne życie prowadzę.

No a co ja myślałam, że jako blogerka to od razu będę na Księżyc latać i jeść małpie mózgi z rambutanem na śniadanie? ;-D

I to przeciętne życie czasem zabiera mi tyle czasu, że na bloga nie mam go tyle, ile potrzeba.

A wpisy w biegu i tylko po to, żeby były, mnie nie in te re su ją! ;-)

Uffff, no to się Wam pozwierzałam, koniec przerwy, wracam do pracy!

xoxo

Wasza fu

Czytaj więcej »

komentarze: 8

Naprawdę Dobry Wieczór

czwartek, 12 czerwca 2014

Moje wpisy z cyklu Naprawdę Dobry Wieczór mogą się Wam wydać lansiarskie. Albo może i lamusiarskie nawet ;)
Bo przyłażę i pitolę o tym, jak to mi akurat miło, bo coś tam kupiłam albo pierdziośtam zrobiłam albo kot znowu wyczynia coś śmiesznego.

Ale to nie tak, wysoki sądzie!

Te wpisy są dla mnie. Żebym czytając je mogła się sama przekonać, że nie tylko marudzę.
Jak ja nie cierpię marud! A sama nie lepsza... :)
I żebym się skupiała na tym, co dobre, co mi się udało, co mnie cieszy i bawi.

Jeśli przy okazji ktoś się uśmiechnie pod wąsem (zwłaszcza dziewczyna ;D), to mam gdzieś zapisany taki mały plusik i jak ich zbiorę 777, to dostanę piątkę z zachowania ;)

***

A cieszy mnie cudny nowy dodatek do domu czyli papierowa torba, która robi ostatnio we wnętrzach karierę. LE SAC EN PAPIER!
Uszczęśliwiła mnie tą torbą niezawodna Agata z Kapibary :)
Sama nie wiedziałam, czy ja ją u siebie widzę, czy się u mnie zadomowi...
Zrobiłam kilka przymiarek, gdzież to by mogła ta torba u mnie stać, pstryknęłam kilka zdjęć i odwróciłam się na 3 sekundy, a torba razem z kwiatem były już obrabiane pazurkami Bazylii. Małpa, a nie kot.

A tak się super składa, że znalazłam dla torby tak idealne miejsce i pomysł, że aż kichnęłam z wrażenia ;) Agata miała nosa, żeby mi tę torbę podszepnąć!

Niestety, muszę najpierw wymyślić pomysł na to, żeby mała futrzasta pindzia nie chciała mi tej torby natychmiast zdemolować.
I chwilowo torba ponownie wylądowała w szafie :(((

I cieszy mnie Święta księga wilkołaka Wiktora Pielewina. Oj, jak to się szybko czyta!
Bo wciąga, bo historia nowa i świeża, bo Rosja Pielewina jest zupełnie inna, niż np. ta z reportaży Jacka Hugo-Badera, bo można inaczej spojrzeć na dobrze znane nam bajki, bo można się uśmiać.
Nie powinnam jeszcze chwalić tej książki, bo zostało mi kilkanaście stron do końca, ale radość sprawia mi samo czytanie!

I cieszy mnie to, że już jutro będę na moim wymarzonym koncercie. Na wymarzonym to mało powiedziane. Od jakichś 25 lat ta kapela jest na pierwszym miejscu mojej koncertowej wish listy!
The Pixies!!!
Czy trzeba coś dodawać? Choćbym nie wiem, jak mocno zasznurowała jutro trampki, to pewnie i tak z nich wyskoczę. A i gardło zamierzam zedrzeć ;)
Po "Piksisach" czeka mnie jeszcze QOTSA, a może i na Ska-P, na tyci choćby kawałek się załapię pomiędzy tuzami ;)

Ech, ale oczywiście najbardziej cieszą mnie koty :)
Banda kochających się łobuzów!!!

P. S. Bazylia została niedawno ciocią!
P. S. 2 A Bombadil drze się o żarcie co 2 godziny z tej okazji (zamiast co 3...) ;DDD

Nie ma co o tych pięknotach gadać, wystarczy na nie popatrzeć :)

photo podpistroacutejk1050tyikropki_zps2600bf8f.png

Czytaj więcej »

komentarze: 4

Przelotem (gdyż leżę pokotem)

środa, 11 czerwca 2014

Na jutro szykuję porządny, wnętrzarski wpis, jakiego dawno u mnie nie było.
Tymczasem, borem lasem, muszę się pozmagać z robotą i - niestety nadal... - zębem, który opornie poddaje się leczeniu.
Dziś po raz pierwszy w życiu chciałam kopnąć panią dentystkę ;)

Na szczęście na każdy ból jest jedno dobre lekarstwo.

Niech no tylko skończę zaśmiewać się przy "ADHD", a się rzucę na Pielewina i Kossakowską! Niech się normalnie boją ;)

Czytaj więcej »

komentarze: 11

Co myślą koty o polskim street arcie

wtorek, 3 czerwca 2014

Szybka porcja zdjęć z telefonu.
Aparatu wszędzie ze sobą po domu nie taszczę, niestety, ale telefon owszem. Kiedyś będzie można mieć telefon wbudowany w rękę i w to mi będzie graj ;)

Jak tylko nasza mała pindźka robi coś fajnego, głupiutkiego albo śmiesznego, to ja ją zawsze cyk! uwieczniam. Zresztą ona bardzo lubi pozować.
Bombiś za to nie bałdzo, zresztą on głównie śpi. A ile można robić fotek śpiącemu brzuchem do góry kotu... ;)

Oto co myśli Bazyliszka o polskim street arcie.
Chyba ją nudzi... ;)
(sorry za jakość zdjęcia; robione po ciemaku)

Łobuzica w domowej dżungli schowanej za roletą.
Zdjęcie dość stare, teraz dżungla jest 2 x większa i nie zawiera uschniętego hiacynta ;D

Do czego służy pańcia bluza walnięta na krzesło?
Do zrzucenia i włażenia! Renkawy żondzo! (pisownia oryginalna by Bazylia)

Miau!

Czytaj więcej »

komentarze: 4

Migawka z sypialni (nie porno!!!) ;)

poniedziałek, 2 czerwca 2014

Czyżby świat się zmieniał?
Czyżby na lepsze?
Czyżbym ja z tego powodu miała przekichane? ;)

Dotychczas było tak, że w tygodniu boska pogoda, słońce, a ja w pracy. A w weekend wiatr, deszcz, grad, gówno z haczykami padające z nieba, minus osiem w nocy, a ja w plenerze.
W pracy się grzałam za biureczkiem, w plenerze marzłam i kichałam w lesie.

A teraz w weekend było ślicznie, a od poniedziałku, jak na jakiś wielki pogodowy gong, lampę na niebie wyłączyli i widzę szarość, szarość widzę.
Czyli na weekend musi być pięknie, zwłaszcza, że będziemy zwiedzać niegrzeczny i wszeteczny Toruń (wycieczka z katem i nierządnicami w roli motywów przewodnich) oraz jeść ziemniaki z ogniska. Czyli musi być pięknie i już.

Jednakowoż w aktualnych dżdżystych okolicznościach przyrody foto-sesja sypialni po remoncie nie ma racji bytu. Nie przy moim beznadziejnym obiektywie (i nieumiejętności robienia zdjęć) i nie przy mojej niechęci do lampy (i nieumiejętności jej właściwego używania).
Ale se wzięłam i pstrykłam conieco.

Kasztanek. Czy trzeba coś dodawać? ;)

Bazylia za wciąż nieobciętą zasłonką. Bazylia kocha długość zasłonki, bo może się na niej uwieszać, następnie się po niej wspinać i jeszcze następnie: zlatywać na ryj z całym karniszem. Tak, tak, ten wyczyn można dodać do listy jej zasług. Bazylia jest bohaterem w naszym domu! (jeśli chodzi o demolkę)

Nasz osobisty wieżowiec czyli regał z sf i kryminałem. Znaczy część wieżowca, bo żeby sfotografować cały, musiałabym zacząć chyba lewitować w pozycji nakrytego kuprem kwiatu lotosu z bagien (tak, tyle mam miejsca na podłodze teraz...)

No dobra. Miała być migawka, a mi się chyba zbiera na dłuższą pogawędkę, więc spadam ;)

Czytaj więcej »

komentarze: 5

Figgielek

Spłukać się na porcelanę to dla mnie nie sztuka. Gdybym się nie hamowała i nie trzymała pewnej zasady, to pierwszego dnia każdego miesiąca całą wypłatę miałabym ulokowaną w "skorupach", jeździłabym na gapę, kradła prąd od sąsiadów i żywiła się kurzem.

Zasada brzmi: będziesz bogata, będziesz se klikała albo pokazywała paluszkiem i kupowała na kontenery co chcesz, ale pókiś niebogata, to albo polujesz na okazje, albo wal się na cycki.

Niestety stosowanie się do tej zasady sprawia, że moich ukochanych skorup przybywa w ślimaczym tempie. Z rzadka ordynowane wyjątki (dla porcelany polskiej, najlepiej zaprojektowanej przez młodych-zdolnych i dla kilku okazów porcelany skandynawskiej) pozwalają mi przeżyć bez uczucia, że brakuje mi tlenu ;)

Poluję. Na zagranicznych aukcjach już dawno przestałam. Za dobrze się tam znają na cenach porcelany, za dużo chętnych, licytacje dość szybko szybują w rejony cenowe, które okazyjne nie są, a ja zasadę zasraną przecież mam.

No ale na szczęście raz na milion lat udaje mi się coś złowić za grosze na naszym podwórku.
I tak właśnie całkiem niedawno stałam się w końcu posiadaczką caceńka Figgjo.
Tematyka sielsko-wiejsko-bazarowo-rybacka, jak to w Figgjo i w to mi graj! Bo marzyłam o choćby naparstku z tej manufaktury, byleby retro był, a nie taki dzisiejszy, nowoczesny i bezduszny.

Oto to-to, kubeczek chyba, ale ja kubeczków bez uszu nie lubię, bo za łatwo stłuc podczas popijania z nich np. bimbru :P Więc chyba kwiatki w tym będą mieszkać albo może będzie to-to stało puste i w środku będzie się zbierał miły dla oka i nosa kurzyk.

A nie! Wiem! Pieniążek mi urodził zaszczepkę, choć sam ostatnio nieco mi marnieje. Bu :(
Zaszczepka siedzi na razie w wodzie (dowody na zdjęciach) ;) i jak się nieco wzmocni, to dostanie w Figgjowym kubeczku swoją osobistą doniczkę!

P. S. Na zdjęciach moje ostatnie lektury.
"Beksińskich" polecam wręcz gorączkowo, ale uwaga: może ta biografia wpędzić w doła i w ogóle namieszać. Jestem strasznie ciekawa, czy pani Grzebałkowska nie przypłaciła zdrowiem pisania o Beksińskich, bo moim zdaniem zagłębienie się w ich świat i jeszcze przelanie tego na papier musiało ją wiele kosztować.
Pielewina na przemian kocham i nie cierpię. Wciąż się nie mogę zdecydować, czy on jest mądry i zabawny czy przemądrzały i wymuszony... Tym razem "ryłam" już od trzeciego zdania :)
"Kiraze" to ciekawa historyczna powieść bez udawania wielkiej literatury i taka w pozytywnym znaczeniu tego słowa babska.
Za ostatniego Sapkowskiego jakoś się wziąć nie mogłam, no ale się wzięłam i - jak zwykle - połknęłam. Kto nie zna, ten przeczyta, ubawi się i albo zapomni, albo sięgnie po starsze i lepsze AS-a książki. Ja mam wrażenie, że się za bardzo AS przy pisaniu tym razem nie wysilił. No ale przyjemna lekturka.
Szósty brulion Subiektywnego Przewodnika Po Małych Przyjemnościach "Piękna codzienność" Mimi i Zorkiego czytam jak dwa poprzednie: powoli, podczas miłych i specjalnie zarezerwowanych na to chwil, z czymś pysznym na podorędziu. Nie spieszę się, jak przy pierwszych trzech częściach, które zachłannie połykałam od deski do deski od razu, gdy do mnie docierały. Mogę śmiało powiedzieć, że Ich przyjemności są moimi ;D
A "Paris versus New York" Vahrama Muratyana przekartkowałam sobie z przyjemnością, po raz enty zresztą, zanim puszczę dalej w świat, bom obiecała. Świetne ujęcie różnic pomiędzy dwoma miastami i ich mieszkańcami. Świetny, niepowtarzalny, cudownie uproszczony styl. Treść ważniejsza. Polecam bardzo!